Beste allemaal,

De Spartathlon is in de pocket. Ik ben ontzettend blij en opgelucht dat deze zware klus is volbracht. Hieronder staat een kort loopverslag.

Ik ben ontzettend blij dat de missie is volbracht. Zonder het begeleidende supporteam was het mij zeker niet gelukt.
Het was een bizar zware loop, maar deze loop had ook onvergetelijk mooie momenten

Zo hebben we met z'n vieren 's nachts de Sagas-pas overgestoken in het licht van de bijna volle maan. Op enkele km's van ons vandaag dreef op gelijke hoogte als onze berg een dunne wolkenband met een onweerswolk ertussen. Daarin zagen we heel regelmatig een lichtflits die de hele wolk verlichtte en voor de rest helemaal geen geluid gaf. Het was alsof een enorme, knipperende schemerlamp in de lucht hing. We hebben vanwege het felle maanlicht onze looplampen uitgedaan om van de serene sfeer optimaal te kunnen genieten. De lucht rook lekker kruidig en we hoorden in de nacht de klingelende bellen van een schaapskudde, die op de berghelling bivakkeerde en het blaffen van enkele honden in de dorpjes beneden in het dal.

De omstandigheden op de drie loopdagen waren totaal verschillend. 
De eerste dag was het zwaarst vanwege de hitte en de slechte lucht vanwege het vele (vracht)verkeer op de doorgaande weg van Athene naar Corinthe over de eerste 45 km. Daarna ging het parcours over rustiger wegen. Het lopen ging toen iets beter, maar ik kon helaas toch geen snelheid maken. 
Met enige uren slaap in de nacht kon ik de volgende ochtend weer vaart maken en doorkruisten we het prachtige heuvellandschap van de Peloponesos met zijn groene berghellingen, olijfboomgaarden, wijnvelden en rustieke Griekse dorpjes. Het was gelukkig bewolkt weer. In de middag kwam de zon weer erbij en kwamen we in de buurt van de Sagas-pas waardoor de route omhoog ging en ik weer moest wandelen. Hierdoor legde ik op de tweede dag beduidend minder kilometers af dan op de zware eerste dag. Het werd zelfs de vraag of ik wel de finish zou kunnen halen..... Ook het team uitte zijn twijfels.

Na weer een nacht met effectief twee uur slaap, ben ik met Christian (de vriend uit de VS) 's ochtends om half vijf weer gestart. Het was heerlijk fris/koud, ik denk zo'n 10 graden. Christian zat met een capuchon op de fiets om enigszins warm te blijven. Arme jongen. Maar ik kon in de koude lucht eindelijk snelheid maken. Ik moest op de laatste dag nog ca 70 km afleggen en na 5 uur rennen had ik alweer een marathonafstand afgelegd. Toen werd het duidelijk dat ik de finish zou gaan halen. 

Met Kees heb ik de slotetappe gedaan, ondanks dat het weer erg warm werd, kon ik op de dalende stukken van het parcours nog flink de vaart erin houden. De laatste 7 km die grotendeels licht stijgend waren, heb ik uitgewandeld. In wezen zat de klus erop.